Κάθε μέρα, Πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποβάλλονται σε θεραπεία εμφύτευσης δοντιών. Τα εμφυτεύματα δοντιών είναι μικροσκοπικά ένθετα, που εμφυτεύονται στο οστό της γνάθου, για τη στερέωση των προσθετικών δοντιών. Μπορούν να κατασκευαστούν από μια σειρά βιοσυμβατών υλικών όπως το καθαρό τιτάνιο, ανοξείδωτο ατσάλι και ζιρκόνιο. Εάν τα ελλείποντα δόντια σας εμποδίζουν να απολαύσετε τη ζωή στο έπακρο, τότε τα εμφυτεύματα δοντιών θα μπορούσαν να είναι η σωστή επιλογή για εσάς.
Ο μόνος τρόπος για να μάθετε με βεβαιότητα εάν είστε κατάλληλοι για θεραπεία εμφυτευμάτων δοντιών είναι να συμβουλευτείτε έναν έμπειρο εμφυτευματολόγο οδοντίατρο που μπορεί να κάνει μια ενδελεχή αξιολόγηση, πριν σου δώσει μια οριστική απάντηση. Μερικοί από τους κοινούς τύπους οδοντικών εμφυτευμάτων που διατίθενται σήμερα είναι τα ενδοστικά εμφυτεύματα, υποπεριοστικά εμφυτεύματα και εμφυτεύματα διαοστικών δοντιών. Από αυτά, Τα διαοστικά οδοντικά εμφυτεύματα είναι σήμερα τα πιο σπάνια χρησιμοποιούμενα.
Διασωματικά Εμφυτεύματα
Όντας ένας τύπος ενδορρινικού εμφυτεύματος, Τα διαοστικά οδοντικά εμφυτεύματα πρέπει να τοποθετηθούν χειρουργικά στο οστό της γνάθου. Αρχικά σχεδιάστηκαν ως ένα ασφαλές σύστημα εμφυτευμάτων για ασθενείς που δεν είχαν δόντια στην κάτω γνάθο τους, σε συνδυασμό με ανεπαρκή ποσότητα οστών. Οι περισσότεροι οδοντιάτροι εμφυτευματολόγοι συστήνουν πλέον τα διοστικά οδοντικά εμφυτεύματα μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις, προτιμώντας τη χρήση εμφυτευμάτων ρίζας ή πλακών με οστικά μοσχεύματα, σε περιπτώσεις που οι ασθενείς δεν έχουν αρκετό οστό στη γνάθο.
Σε σχήμα «U», τα εμφυτεύματα διασωτικών δοντιών αποτελούνται από μια πλάκα, με δύο μακριές βίδες στα δύο άκρα. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής διαδικασίας, η κάτω πλάκα πιέζεται στο κάτω μέρος του πηγουνιού, και ανοίγονται τρύπες για να μπορούν οι δύο στύλοι να διεισδύσουν στο κόκκαλο του πηγουνιού, και αναδύονται μέσα από την κορυφογραμμή της γνάθου, μέσα στο στόμα. Στη συνέχεια χρησιμοποιούνται παξιμάδια και πλάκες πίεσης για τη στερέωση των βιδωτών στύλων στις απαιτούμενες θέσεις τους.
Τα εμφυτεύματα δοντιών στη συνέχεια αφήνονται να επουλωθούν για μερικούς μήνες, με τον ακριβή χρόνο που απαιτείται ανάλογα με την ικανότητα επούλωσης του ασθενούς. Κατά την περίοδο της ίασης, το οστό πρέπει να αναπτυχθεί τόσο κοντά γύρω από τα οδοντικά εμφυτεύματα ώστε να συγχωνεύεται αποτελεσματικά με αυτό. Αφού ο οδοντίατρος εμφυτευματολόγος διαπιστώσει ότι το οστό έχει επουλωθεί επαρκώς, προσθετικά δόντια από πορσελάνη ή ακρυλικό, προσαρτώνται στους στύλους των βιδών, για να ολοκληρώσετε την αποκατάσταση των δοντιών.
Κλινική Περίληψη & Σύσταση
| Μια σειρά από βίδες περνούν από το κάτω μέρος του μπροστινού τμήματος της σιαγόνας. Οι βίδες συνδέονται σε μια πλάκα στο πάνω μέρος του οστού της γνάθου και δύο εξαρτήματα προεξέχουν πάνω από το κόμμι για σταθεροποίηση μιας πρόθεσης.
|
||
| Χειρουργικά Πλεονεκτήματα: | Παρέχει εξαιρετική σταθερότητα μέσω της διφλοιώδους σταθεροποίησης
|
|
| Χειρουργικά μειονεκτήματα | Ενδείκνυται μόνο για την πρόσθια κάτω γνάθο. Απαιτεί εξωστοματική προσέγγιση (γίνεται μια τομή κάτω από το πηγούνι).
|
|
| Πλεονεκτήματα προσθετικής | Κανένας
|
|
| Μειονεκτήματα της προσθετικής | Τα προσθετικά κολοβώματα είναι πολύ περιορισμένα και τα κολοβώματα μπορεί να μην είναι στη θέση που θα θέλαμε για ιδανική τοποθέτηση δοντιών. Χρήσιμο μόνο για οδοντοστοιχίες κάτω γνάθου.
|
|
| Οικονομικά | Η κατασκευή αυτών των εμφυτευμάτων είναι δύσκολη και δαπανηρή. Πιστεύω ότι υπάρχει μόνο μία πηγή για αυτά τα εμφυτεύματα. Είναι πολύ ακριβά.
|
|
| συστάσεις | Αυτή είναι βασικά μια κατώτερη κατηγορία. Δεν προτείνεται!
|
|