پمپ های انسولین دیابت

طیف وسیعی از پزشکان Harley St دسترسی به پمپ های انسولین دیابت را دارند.

بسیاری از بیماران برای تهیه پمپ های انسولین در NHS تلاش می کنند اما این موارد به راحتی از طریق طیف وسیعی در دسترس هستند کلینیک های دیابت هارلی سنت.

جدیدترین پیشرفت در تحویل انسولین پمپ انسولین. پمپ انسولین از مخزن پمپ مشابه کارتریج انسولین تشکیل شده است, یک پمپ باتری کار می کند, و یک تراشه رایانه ای که به کاربر امکان می دهد میزان دقیق انسولین تحویلی را کنترل کند.

 

پمپ انسولین چقدر بزرگ است?

در حال حاضر, پمپ های موجود در بازار به اندازه یک بوق استاندارد ارتباطی است.

 

پمپ انسولین چگونه کار می کند?

پمپ به یک لوله پلاستیکی نازک متصل شده است (یک مجموعه تزریق) که یک کانول نرم دارد (یا سوزن پلاستیکی) در انتها که انسولین از آن عبور می کند. این کانول به زیر پوست وارد می شود, معمولاً روی شکم. کانول هر دو روز یکبار عوض می شود. هنگام دوش گرفتن یا شنا می توان لوله را از پمپ جدا کرد. پمپ برای تحویل مداوم انسولین استفاده می شود, 24 ساعت در روز. مقدار انسولین برنامه ریزی شده و با سرعت ثابت تجویز می شود (نرخ پایه). غالبا, مقدار انسولین مورد نیاز در طول 24 ساعت بستگی به عواملی مانند ورزش دارد, سطح فعالیت, و خواب.

پمپ انسولین به کاربر اجازه می دهد تا بسیاری از نرخ های پایه مختلف را برنامه ریزی کند تا تغییرات در سبک زندگی را ایجاد کند. علاوه بر این, کاربر می تواند پمپ را برای تحویل بولوس برنامه ریزی کند (دوز زیاد انسولین) در طول وعده های غذایی برای تأمین نیازهای اضافی مصرف کربوهیدرات.

 

پمپ انسولین چقدر شایع است?

بر فراز 50,000 افراد مبتلا به دیابت در سراسر جهان از پمپ انسولین. این تعداد با کوچکتر شدن و کاربرپسندتر شدن این دستگاه ها به طرز چشمگیری در حال رشد است. پمپ های انسولین امکان کنترل دقیق قند خون و انعطاف پذیری در سبک زندگی را فراهم می کند در حالی که اثرات قند خون پایین را به حداقل می رساند (افت قند خون). در حال حاضر, پمپ نزدیکترین دستگاه موجود در بازار به لوزالمعده مصنوعی است. اخیرا, مدلهای جدیدی از پمپ تولید شده اند که نیازی به لوله گذاری ندارند, در حقیقت – دستگاه تحویل انسولین مستقیماً بر روی پوست قرار می گیرد و هرگونه تنظیمات لازم برای تحویل انسولین از طریق دستگاه PDA مشابه انجام می شود که باید در داخل 6 دامنه پا از دستگاه تحویل انسولین, و می توان آن را در جیب پوشید, در کیف نگهداری می شود, یا هنگام کار روی یک میز رومیزی قرار بگیرید.

احتمالاً مهیج ترین نوآوری در فن آوری پمپ ، توانایی استفاده همزمان از پمپ با فناوری جدیدتر سنجش گلوکز است. در چند سال گذشته حسگرهای گلوکز به طرز چشمگیری بهبود یافته اند, و گزینه ای برای بیماران هستند تا بینش بیشتری در مورد الگوهای پاسخ گلوکز خود برای انتخاب یک روش درمانی فردی تر داشته باشند. جدیدترین نسل سنسورها اجازه می دهد مقدار گلوکز به بیمار در زمان واقعی داده شود. سنسور قابل کاشت به صورت بی سیم با دستگاهی به اندازه پیجر که دارای صفحه نمایش است ارتباط برقرار می کند. این دستگاه در مجاورت سنسور نگهداری می شود تا امکان انتقال داده فراهم شود, با این حال, می تواند چند فوت دورتر باشد و همچنان اطلاعات ارسالی را دریافت کند. بسته به مدل, صفحه نمایش قند خون را نشان می دهد, موضوعی از خوانش ها در طول زمان, و یک نرخ بالقوه تغییر در مقادیر گلوکز. سنسورها می توانند برای تولید a برنامه ریزی شوند “بوق زدن” اگر قند خون در محدوده ای باشد که خیلی زیاد یا خیلی کم انتخاب شود. اگر افت قند خون خیلی سریع اتفاق بیفتد ، برخی می توانند یک بوق هشدار دهنده ارائه دهند.

تا یک قدم جلوتر برود, یک سنسور خاص وجود دارد که در بازار جدید است و برای ارتباط مستقیم با پمپ انسولین طراحی شده است. در حالی که پمپ هنوز به طور مستقیم به اطلاعات سنسور پاسخ نمی دهد, دارد “درخواست” پاسخ بیمار در صورت نیاز به تنظیم با توجه به الگوهایی که برای تشخیص برنامه ریزی شده است. هدف نهایی این فناوری این است که “حلقه را ببندید” با احساس مداوم آنچه بدن نیاز دارد, و سپس با تأمین دوز مناسب انسولین پاسخ دهید. در حالی که این فناوری چند سال دیگر در حال ساخت است, گامها در این مسیر رشد می کنند.